جایگاه کارآفرینی در ادبیات فارسی با تاکید بر «واژه کار» (از منظر شاهنامه فردوسی و ضرب المثل های فارسی)
کد مقاله : 1018-ST
نویسندگان
سید ابراهیم سجادی زاده *1، محمد رضا گنجی2، سمیه سجادی زاده3
1.مدیر گروه.واحد گنبد کاووس
2مدیر گروه،واحد گنبدکاووس
3دانشجوی قبلی
چکیده مقاله
این مقاله با عنوان " جایگاه کارآفرینی در ادبیات فارسی با تاکید بر «واژه کار» از منظر شاهنامه فردوسی و ضرب المثل های فارسی" جهت ارائه به همایش ملی پتانسیل های کارآفرینی، اشتغال و توسعه پایدار در شرق استان گلستان تهیه و تنظیم شده است. هدف اصلی از بررسی این موضوع پرداختن به جایگاه کار و کارآفرینی در ادبیات فارسی از منظر شاهنامه فردوسی و ضرب المثل های فارسی و جستجوی زمینه های کابردی ایجاد کار آفرینی در رشته زبان و ادبیات فارسی می باشد. جهت انجام پژوهش از روش کتابخانه ای و اسنادی و بررسی مطالب با استفاده از تکنیک فیشبرداری وتحلیل استفاده شده است ،بررسی ها حکایت از آن دارد که ادبیات فارسی و از جمله شاهنامه فردوسی و ضرب المثل های فارسی به طور غیرمستقیم و در مواردی مستقیم ارزش ها و مفاهیم مرتبط با حوزه کار و کارآفرینی از قبیل استفاده مطلوب از فرصت ها، تلاش و حرکت، خلاقیت و نوآوری، ریسک پذیری، ارزش آفرینی و تصمیم گیری و مصمم بودن در انجام کار و ... را بیان نموده و تاکید دارند.
کلیدواژه ها
کار، کار آفرینی، ادبیات، ادبیات فارسی، فردوسی، شاهنامه، شاهنامه فردوسی،ضرب المثل
وضعیت: پذیرفته شده